Roland Schimmel

Roland Schimmel (1954) onderzoekt wat er gebeurt als we kijken – en wat er blijft hangen als we weer wegkijken. Zijn werk draait om optische waarneming, afterimages en het moment waarop het oog even geen houvast meer heeft. Met felle kleuren, zwarte vlakken en geometrische patronen jaagt hij visuele illusies aan die zich letterlijk in je netvlies vastbranden.

Schimmel studeerde aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam, waar hij begin jaren tachtig zijn opleiding afrondde. Al vroeg ontwikkelde hij een fascinatie voor de lichamelijkheid van het kijken en de rol van perceptie in de schilderkunst – thema’s die tot op de dag van vandaag de kern van zijn werk vormen.

Hij werkt vaak met cirkels en kleurvlekken op witte of zwarte achtergrond. Kijk je er lang naar, dan ontstaat er een nabeeld: een spookachtige kleurvlek die blijft zweven zodra je wegkijkt – een fenomeen dat hij bewust opwekt. Hij combineert schilderkunst met wetenschappelijke inzichten uit de optica en neurologie, maar zijn werken zijn allesbehalve klinisch. Ze zijn juist fysiek, zintuiglijk en dwingend aanwezig.

In zijn installaties en muurschilderingen trekt Schimmel de ervaring nog verder open: je wordt als kijker letterlijk deel van het werk. De grens tussen binnen en buiten, tussen beeld en waarnemer, vervaagt. Zijn werk is opgenomen in tal van collecties, waaronder die van het Stedelijk Museum Amsterdam, Museum Boijmans Van Beuningen en Museum Voorlinden.

Te leen of te koop

Momenteel niet beschikbaar werk